pusto w głowie

2010-08-31T05:01:00.000-07:00

2010-08-30T00:51:00.000-07:00

mała kosmetyka nastąpiła, zapewne zmiany są na gorsze, ale ważne ze są!!

zresztą to by się zgadzało.

no, miodzio cycuszki!

2009-05-25T15:04:00.001-07:00

Wersja pierwsza. Bardzo "łork in progres".

Linie do czyszczenia, kontury do wyrównania.

Zbieram pomysły na tło.

Zważmy, iż twarz będzie inna. jutro sobie coś narysuję.

life aint so shitty

2009-05-17T12:53:00.001-07:00

helpu

2009-05-17T03:49:00.001-07:00

Przepraszam bardzo, czy ktokolwiek wie gdzie mógłbym się schować? Prawdopodobnie właśnie zalewam sąsiadkę.

*pobiegł zbierać wodę z podłogi łazienki*

...

*20 minut później*

Gwoli wyjaśnienia, własnie pralka wymówiłą mi umowę o współpracę i postanowiła malowniczo rozlać swą zawartość na podłogę w łazience i przedpokoju. Potop bynajmniej nieszwedzki.

Tak więc po cichu modlę sie żeby na suficie mojej, skądinąd przemiłej, sąsiadki nie wykwitł nagle piękny ciemny zaciek, bo ja Naprawde nie mam z czego pokryć kosztów malowania/remontu...

Tak prawdę mówiąc to w mojej łazience stoi rozkraczona wiekowa pralka, na której naprawę także nie mam funduszy. Nie mówiąc już o kupnie nowej.

Merde.

...

*11 minut później*

Bilans strat:

- jedna rozpadnieta pralka. Koszty naprawy mogą być wyższe niż kupno nowej tych samych rozmiarów. Peszek.

- lekko mlaszcząca podłoga w łazience, zaciek u sąsiadki chyba nie został dostrzeżony. Chwilowo cisza.

- 15 kilo mokrych ciuchów, pachnących uroczo płynem do prania, znajdujące sie gdzieś tak w połowie drogi BRUDNE--->WYPRANE

naprawde jestem w kropeczce, zwłaszcza z tymi ciuchami.

Helpu.

*5 minut później*

A zaapowiadał sie taki miły dzień. Wstałem sobie rano, odsłoniłem zasłony (bufor bezpieczeństwa, ostatnio reaguję szałem morderczym na słońce o 5 nad ranem) i stwierdziłem że jest pięknie. I że poczytam sobie książke, wyjdę pograc do parku, zrobię pranie (oczywiście...) i przerobię ze dwa tutoriale z illustratora. Dostałem także orzeźwiajacą wiadomość droga komórkową.

Plany uległy nagłej i niespodziewanej zmianie (co mnie nieco boli, bo wbrew pozorom czasem miewam i lubię miewać takie poukładane dni!) i wygląda na to że muszę dzień dzisiejszy poświecić na "dopieranie" i płukanie ciuchów ręcznie.

Witaj, średniowiecze.

Alleluja.

*minutę później*

stłukłem talerzyk i nadepnąłem na kawał szkła.

...

2009-05-13T23:59:00.000-07:00

Jako że nie chce mi się Zupełnie nic pisać a nie chciałbym żeby mój kącik kurzył się przez miesiąc jak poprzednio, będę tu wrzucał takie cosie. o.

2009-05-13T05:59:00.000-07:00

obrazy i kolory

2009-05-13T02:29:00.000-07:00

wykopałem z otchłami lodówki kilka starszych klisz.

dużo się działo, więc napiszę mało.

2009-05-13T01:57:00.000-07:00

No tak, zaiste. Obiecałem tu ambitne i zaangażowane teksty a tymczasem się obijam. Straszność.

Jednak, jak widać po tytule wpisu działo się dużo, więc teraz, jako że nieszczególnie chce mi się rozpisywać oraz nie wszystko pamiętam, będzie krótko i po łebkach.

Niech pomyślę... A, tak! Przeżyłem ostatnio kryzys tożsamości. Trauma była skutkiem ekspozycji społecznej, czyli pierwszej próby łupania w bęben w miejscu Bardzo Publicznym, czyli na Piotrkowskiej w Godzinach Szczytu. Zostałem rozsmarowany na chodniku pogardliwymi spojrzeniami i niemal zapadłem się w sobie. Następnym razem przygotuje się lepiej. Następny raz będzie za jakieś 5-6 lat.

Aj, zupełnie zapomniałem że blog miał byc wiosenny i optymistyczny... Więc, mimo iż zostałem zniszczony, było miło, ciepło i nawet się trochę opaliłem.

Pozostając w tematyce bębnów, niedawno miały miejsce warsztaty tańca afro, po których to dotarła do mnie Prawda, w postaci nagłej i miażdżącej konieczności nauczenia się rytmu Kassa, ze wszystkimi frazami solowymi. (dajcie mi jakieś 2 lata...) Albowiem rytm sam w sobie może nie jest jakiś specjalny, ale taniec do niego to juz po prostu bajka. Ruchy hipnotyzują i według mnie są zdecydowanie seksowne. Mhrau.

Kolejny Nius, z Gwinei powrócił mestre Pęczek, czyli człek który bębnami mnie zaraził. Niedługo będzie możliwość aby obejrzeć kolekcję zdjęć z tej wyprawy muzyczno-rodzinnej oraz zatopić sie w opowieściach, które Wojtek z całą pewnością snuć potrafi.

Działy się również różne rzeczy z bębnami niezwiązane, mianowicie:

Padła mi jedyna w domu roślinka, pielęgnowana czule i podlewana z umiarem w całości trująca Psianka.

Może już zakończę. Galopujące Niusy, zero Przemyśleń. Dno.

Obiecuję poprawę.

parkowanie

2009-04-07T12:23:00.000-07:00

z okazji wiosny i ogólnie nam panujących temperatur plusowych, zrezygnowałem jakiś czas temu z usług Komunikacji Miejskiej Miasta Łodzi na rzecz rowerowych dwóch kółek. Po pierwszych atakach tlenowej euforii i pierwszych nieuniknionych zakwasach naszła mnie refleksja. (nic odkrywczego, obawiam sie.) mianowicie Łódź jak cały świat (poza Brukselą i Pekinem) cierpi na chroniczny brak stojaczków, w wyniku czego będę zmuszony do wożenia ze sobą dziesięciomertowego łańcucha w celu przykucia roweru do jakiegoś słupa.

Pomijając ewidentne problemy logistyczne, poruszanie się rowerem po mieście jest skondensowaną przyjemnością, wchłanianiem ciepła i słońca bezpośrednio przez skórę, mściwą satysfakcją z bycia trzykrotnie szybszym niż stojące w korkach samochody i tramwaje.

Niewątpliwie ułatwione staje się wizytowanie wszelkich parków na jakie przyjdzie ochota, bez konieczności powolnego opiekania się i pocenia w ciasnym wnętrzu autobusu, czy czegoś w podobie.

W parku można się rozsiąść, jednak uważając by nie zajać miejsca jednego z niezliczonych Łódzkich Dziadków, mają oni, jak powszechnie wiadomo własne, zarezerwowane i niejednokrotnie podpisane ławeczki, o odpowiednim do pory zwyczajowego spaceru nasłonecznieniu.

W parku można patrzeć, słuchać, obgadywać, zapisywać, szukać, grać na bębnie obserwujac różne reakcje przechodniów, w znakomitej większości pozytywnych. zawsze znajdzie się jakiś podchmielony dżentelmen (nawet jeszcze przed południem) z którym da się ciekawie porozmawiać o muzyce, rytmach i afryce. (jeden taki Pan był ponoć w legii cudzoziemskiej, nieziemska sprawa.) po chwili widownią może stać się ustawiona w szeregu, podług wzrostu grupka dzieci w wieku od 6 do 12 lat. cała piątka bardzo hałaśliwie należy do zastraszoego Tatusia, bardzo szczęsliwego że znalazł chwilę spokoju, bez konieczności przyklejania wiosennych plastrów i dopasowywania rolek do stóp kolejnej młodszej lub starszej córki.

Dzieci są bardzo wdziecznymi słuchaczami.

:)

2009-04-07T12:02:00.000-07:00

chowam wiosnę po kieszeniach, na później. turlając się po Łodzi rowerem w jednej zaledwie warstwie ubrań czuję się absolutnie lekko, optymistycznie nieskrępowanie, przyjemnie słonecznie.

staram się też łapać słońce, najwiecej ile mogę. pakuje do słoików i chowam w szafce na przetwory... pal diabli że takowej nie posiadam wcale.

nie jestem oryginalny, rozpływając się na temat wiosny, dzisiaj chyba tylko ostatni mruk nie pokiwałby głową z aprobatą wyglądając przez okno. pogoda wywołuje uśmiech na twarzy. uśmiechy zapamiętuję, zapisuję, utwalam, żeby później móc do nich sięgnąć w dowolnej chwili.

magazynuję dźwięki, głęboko chowam i intuicyjnie układam, od ciekawych, niesłyszanych wcześniej ptasich pokrzykiwań (owszem, w tym roku zauważyłem że słyszę dużo nowych głosów) po rytmy, dźwięki bębnów, dundunby, sangbanu. odruchowo kołyszę się do rytmu.

wiosenny wzornik kolorystyczny jest już prawie kompletny. codziennie nowy kolor, wszystkie skrzętnie zapamietywane, na potrzeby późniejszych chłodnych, deszczowych dni.